ووشوکاران _ مدرسه ووشو

حرکات اصلاحی

نابرابری شانه

گاهی در وضعیت نامتقارن بجای افتادگی ،یکی از شانه ها بالاتر قرار گرفته باشد که در شانه برتر ورزشکاران رشته های والیبال و تنیس بصورت مشهود تر دیده می شود و همچنین در خانمهایی که عادت دارند بند کیف خود را بطور دائم روی یک شانه خود قرار دهند ،دیده می شود که جهت جلوگیری از سر خوردن بند کیف بطور ناخواسته شانه را بالاتر نگه دارند و در طولانی مدت بصورت عارضه شانه های نامتقارن مشاهده خواهد شد.

برای ادامه مطلب و دریافت فایل به لینک دانلود رایگان فایل مراجعه نمائید.

Dr. Yang, Jwing-Ming

دکتر یانگ، جی دبلیو ایننگ مینگ

دکتر یانگ، جوینگ مینگ (楊俊敏博士) آموزش گونگفو (کونگ فو) خود را در سن پانزده سالگی زیر نظر استاد چنگ، جین گسائو (曾金灶) شائولین سفید کرین (بای هی) آغاز کرد. دکتر یانگ در سیزده سال تحصیل (1961-1974) زیر نظر استاد چنگ، متخصص در سبک جرثقیل سفید در هنرهای رزمی چینی شد، که شامل استفاده از دست برهنه و سلاح های مختلف مانند سابر، چوب، نیزه، سه تایی، دو میله کوتاه، و بسیاری دیگر. نزد همین استاد، او همچنین کرین سفید، کین نا را آموخت.

 

Quick Facts

حقایق فوری

 

دکتر یانگ، جوینگ مینگ در 11 اوت 1946 به دنیا آمد

او تمرینات ووشو یا کونگ فو خود را از پانزده سالگی آغاز کرد

در سیزده سال تحصیل (1961-1974) او در سبک جرثقیل سفید هنرهای رزمی چینی متخصص شد.

در سن شانزده سالگی، او مطالعه سبک یانگ تایچی چوان را آغاز کرد

او برای تحصیل در رشته فیزیک به کالج تمکانگ در تایپه رفت

او شائولین لانگ فیست را در کالج خواند (1964-1968)

دکتر یانگ از سال (1971-1972) در نیروی هوایی چین خدمت کرد.

او فیزیک تدریس کرد و در کالج تامکانگ (1972-1974) به مطالعه مشت بلند پرداخت.

او در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه پردو، ایالات متحده آمریکا (1974-1978) تحصیل کرد.

او در می 1978 دکترای مهندسی مکانیک را دریافت کرد

او آکادمی هنرهای رزمی یانگ را در 1 اکتبر 1982 در بوستون تأسیس کرد

او در ژانویه 1984 حرفه مهندسی خود را برای تمرکز بر نویسندگی و تدریس کنار گذاشت

او مرکز غیرانتفاعی YMAA کالیفرنیا را در سال 2008 راه اندازی کرد

دکتر یانگ بیش از پنجاه مدرسه وابسته به YMAA را در سراسر جهان راهنمایی می کند

دکتر یانگ سی و شش کتاب و پنج رمان نوشته است

دکتر یانگ چهل و نه ویدیو فیلمبرداری کرده است.

 

مرکز انتشارات YMAA تأسیس شد تا غربی ها بتوانند به پیشرفت های عمیق شرقی چی، هنرهای رزمی و تزکیه معنوی دسترسی داشته باشند. YMAA به عنوان یکی از پیشگامان این تبادل، مسیر بین شرق و غرب را مشخص خواهد کرد. امیدواریم این مسیر به جامعه ای نوین و خیرخواه منجر شود.

 

Dr. Yang, Jwing-Ming

 

دکتر یانگ، جوینگ مینگ (楊俊敏博士) آموزش گونگفو (کونگ فو) خود را در سن پانزده سالگی زیر نظر جرثقیل سفید شائولین (بای هه) استاد چنگ، جین گسائو (曾金灶) آغاز کرد. دکتر یانگ در سیزده سال تحصیل (1961-1974) زیر نظر استاد چنگ، متخصص در سبک جرثقیل سفید در هنرهای رزمی چینی شد، که شامل استفاده از دست برهنه و سلاح های مختلف مانند سابر، چوب، نیزه، سه تایی، دو میله کوتاه، و بسیاری دیگر. با همین استاد او همچنین به مطالعه جرثقیل سفید Qin Na (یا چین نا)، ماساژ Tui Na و Dian Xue، و درمان گیاهی پرداخت.

 

در سن شانزده سالگی، دکتر یانگ مطالعه Taijiquan (سبک یانگ) را زیر نظر استاد کائو، تائو (高濤) آغاز کرد.تای چی دکتر یانگ را می توان از طریق معلم استاد کائو یو، هوانژی (樂奐之)، شاگرد یانگ، چنگ فو (楊澄甫) به خانواده یانگ ردیابی کرد.دکتر یانگ پس از آموختن از استاد کائو، مطالعه و تحقیق خود را در مورد تایجی کوان با استاد لی، مائو چینگ (李茂清) و شریک آموزشی آقای ویلسون چن در تایپه ادامه داد.استاد لی تایجی‌چوان خود را نزد استاد معروف هان، چینگ تانگ، و آقای چن تای‌ی‌جوان خود را از استاد چانگ، شیانگ سان آموخت.دکتر یانگ در سکانس تایجی دست برهنه، هل دادن دست ها، سکانس مبارزه دو نفره، شمشیر تایجی، سابر تایجی و تایجی چیگونگ تسلط دارد.

 

Becoming a Teacher

معلم شدن

 

هنگامی که دکتر یانگ هجده ساله بود برای مطالعه فیزیک وارد کالج تامکانگ در تایپه شیان شد و همچنین مطالعه مشت بلند سنتی شائولین (چانگ کوان یا چانگ چوان) را با استاد لی، مائو چینگ در کالج تامکانگ گووشو (1964-1964) آغاز کرد. 1968). او در نهایت به دستیار مربی زیر نظر استاد لی تبدیل شد. در سال 1971 کارشناسی ارشد خود را به پایان رساند. مدرک فیزیک در دانشگاه ملی تایوان و سپس در نیروی هوایی چین جمهوری چین از سال 1971 تا 1972 خدمت کرد. در این خدمت، دکتر یانگ به تدریس فیزیک در آکادمی جوان نیروی هوایی چین پرداخت و در عین حال به تدریس ووشو نیز پرداخت. پس از ترخیص افتخاری در سال 1972، برای تدریس فیزیک به کالج تمکانگ بازگشت و تحصیلات خود را زیر نظر استاد لی، مائو چینگ از سر گرفت. دکتر یانگ از استاد لی، کونگ فو سبک شمالی را یاد گرفت که شامل تکنیک های دست برهنه، به ویژه لگد زدن و سلاح های متعدد است.

 

 

Ph.D in 1978

دکتری در سال 1978

 

در سال 1974، دکتر یانگ برای تحصیل در رشته مهندسی مکانیک در دانشگاه پردو به ایالات متحده آمد. به درخواست چند دانشجو، دکتر یانگ شروع به تدریس گونگفو (کونگ فو) کرد، که منجر به تأسیس باشگاه تحقیقاتی کونگ فو چینی دانشگاه پوردو در بهار 1975 شد. دکتر یانگ در حالی که در پوردو بود، در کالج نیز تدریس می کرد. در ماه مه 1978 به او درجه دکتری اعطا شد. در مهندسی مکانیک توسط پوردو.

 

انجمن هنرهای رزمی یانگ در سال 1982 در بوستون، MA تأسیس شد. با هدف حفظ کونگ فو و چیگونگ سنتی چینی، دکتر یانگ، جوینگ مینگ آموزش دانش آموزان را در زمینه سخت گیری مشت بلند شائولین و گونگ فو جرثقیل سفید و همچنین یانگ آغاز کرد. سبک تای چی چوان. در حال حاضر، YMAA یک سازمان بین المللی است که شامل 56 مدرسه در آرژانتین، بلژیک، کانادا، شیلی، فرانسه، هلند، مجارستان، ایران، ایرلند، ایتالیا، لهستان، پرتغال، اسپانیا، آفریقای جنوبی، انگلستان و ایالات متحده است. در اوایل دهه 80، دکتر یانگ چندین کتاب نوشت که توسط انتشارات یونیک منتشر شد. در سال 1984، دکتر یانگ از حرفه مهندسی خود بازنشسته شد تا رویای همیشگی خود را برای آموزش و تحقیق در مورد هنرهای چینی و معرفی آنها به غرب از طریق بسیاری از کتاب ها، فیلم ها و دی وی دی ها انجام دهد.

 

Becoming an Author

نویسنده شدن

 

مرکز انتشارات YMAA که در سال 1984 تأسیس شد، بسیاری از کتاب‌ها و ویدئوهای پیشگامانه دکتر یانگ را منتشر کرده است و پیشگام در تبادل فرهنگی بین شرق و غرب است. در حالی که غرب علوم مادی را با موفقیت توسعه داده است، شرق به دلیل سطوح تزکیه معنوی خود مورد تحسین قرار می گیرد. در طول این دوره تبادل مداوم، ساخت پل ها برای ادغام موفقیت آمیز دستاوردهای هر دو جامعه حیاتی است. کتاب ها و ویدئوهای او به زبان های فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی، لهستانی، چکی، هلندی، بلغاری، روسی، مجارستانی، پرتغالی، کرواتی، آلمانی و فارسی ترجمه شده است.

 

به طور خلاصه، دکتر یانگ از سال 1961 با گونگ فو چینی درگیر بوده است. در این مدت، او 13 سال را صرف یادگیری جرثقیل سفید شائولین (بای هی)، شائولین لانگ فیست (چانگ چوان) و تایجی چوان کرده است. دکتر یانگ بیش از سی سال تجربه آموزشی دارد: هفت سال در تایوان، پنج سال در دانشگاه پردو، دو سال در هیوستون، تگزاس، و 24 سال در بوستون، MA. در 29 نوامبر 2005، دکتر یانگ برای اولین بار عنوان استاد تایجی را به یکی از شاگردان ارشد خود (راجر ویددن) اعطا کرد که طبق سنت، عنوان افتخاری استاد بزرگ را به دکتر یانگ اعطا کرد.

 

تحسین جهانی

در طول سال، دکتر یانگ بین شعبه بین المللی YMAA و مدارس موقت در سراسر جهان سفر می کند.او همچنین اغلب به داخل آمریکا و سراسر جهان سفر می کند و سخنرانی ها و سمینارهایی در مورد هنرهای رزمی چینی و چیگونگ ارائه می دهد.او از آرژانتین، اتریش، باربادوس، بوتسوانا، بلژیک، برمودا، کانادا، چین، شیلی، انگلستان، مصر، فرانسه، آلمان، هلند، مجارستان، ایران، ایرلند، ایتالیا، لتونی، مکزیک، لهستان، پرتغال، قطر، عربستان سعودی بازدید کرده است.عربستان، اسپانیا، آفریقای جنوبی، سوئیس و ونزوئلا.دکتر یانگ بیش از 40 کتاب و بیش از 60 ویدیو در مورد هنرهای رزمی و چیگونگ منتشر کرده است.

 

در آغاز سال 2004، دکتر یانگ مرکز غیرانتفاعی YMAA Retreat را توسعه داد، یک مرکز آموزشی در شهرستان هامبولت، کالیفرنیا، جایی که او گروهی از شاگردان را در یک برنامه جامع 10 ساله آموزش داد. این مربیان استاد YMAA در سال 2018 پس از تکمیل برنامه فارغ التحصیل شدند. در سال 2021، دکتر یانگ با خانواده اش به خانه نقل مکان کرد و به تدریس آنلاین و سمینارها در سراسر جهان ادامه می دهد.

بسم الله الرحمن الرحیم

ووشو یا کونگ فو

سوتفاهمی ، مشکل ساز!

در جهان هیچگاه تصور نمیکردند که استفاده از کلمه ی کونگ فو اینقدر مسائل پیچیده ای را در کشوری چون ایران ایجاد کند.

این روزها سوتفاهمی در مورد کلمه ی کونگ فو در کشور ایجاد شده که نیاز دیدیم شفاف سازی در این زمینه انجام دهیم ، البته که ظاهرا این سوتفاهم چندان هم بی غرض نیست.

اینکه کونگفو ، کاملا کلمه ای چینی است و مربوط به سبک های چینی میشود ، بر همه آشکار است و اینکه این کلمه سر از ایران درآورده و نام یک سبک ایرانی! شده است، بیشتر شبیه یک طنز تلخ است و پیامی از عوام فریبی دارد.

جهت دریافت این مقاله به لینک دانلود رایگان فایل مراجعه نمائید.

SPORT WUSHU

ورزش ووشو

 

ووشو که به آن کونگ فو نیز گفته می شود، اصطلاح جمعی برای تمرینات هنر رزمی است که در چین شکل گرفته و توسعه یافته است و ووشو بهار تمام تمرینات رزمی آسیایی است. در طول تاریخ طولانی خود، ووشو به سبک‌ها و سیستم‌های متمایز متعددی تبدیل شده است که هر کدام از تکنیک‌ها، تاکتیک‌ها، اصول و روش‌های خاص خود و همچنین استفاده از طیف گسترده‌ای از سلاح‌های سنتی استفاده می‌کنند. سبک‌های متفاوتی که پدیدار شده‌اند بر بسیاری از جنبه‌های جنگ تمرکز دارند، اما مهم‌تر از آن، آنها فلسفه‌های رایج و شیوه‌های اخلاقی مردم چین را در طول 5000 سال توسعه گذشته جذب کرده‌اند. با آن، ووشو به چیزی بیش از یک سیستم ساده حمله و دفاع تبدیل شده است و راهی برای پرورش بدن، ذهن و روح به روشی مثبت شده است که برای همه کسانی که آن را تمرین می کنند مفید است.

 

The meaning of Wushu

معنی ووشو

 

کاراکتر «وو» در ووشو از دو حرف چینی به نام‌های «ژی» به معنای «ایستادن» و «جی» که یک سلاح جنگی باستانی است تشکیل شده است. با آن جوهر شخصیت وو در واقع توقف درگیری و ترویج صلح است. تمرین ووشو نه تنها بدنی قوی و سالم ایجاد می‌کند، بلکه ذهنی قوی با ارزش‌های اخلاقی بالا نیز ایجاد می‌کند، زیرا تمرین آن بر "وو دی" یا اخلاق رزمی متمرکز است.

 

Wushu Today

ووشو امروز

امروزه ووشو به اشکال مختلف تمرین تبدیل شده است که هر کدام تمرکز و اهداف خاص خود را دارند. برخی از شیوه ها سلامت و تندرستی را به عنوان هدف اصلی خود برجسته می کنند، در حالی که برخی دیگر بر حفظ فرهنگ سنتی و مهارت هایی که هنرها از آن سرچشمه می گیرند تأکید می کنند. اخیراً، ووشو به یک ورزش رقابتی جهانی تبدیل شده است که هزاران نفر در سراسر جهان به دلیل محتوای منحصر به فرد و هیجان انگیز آن تمرین می کنند و از آن لذت می برند. ووشوی ورزشی به دو دسته اصلی تالو (مسابقه روتین) و ساندا (مسابقه مبارزات آزاد) دسته بندی می شود.

 

تالو Taolu

ووشو که در غرب به آن کونگ فو نیز می گویند، یک اصطلاح عمومی برای هنرهای رزمی چینی است که از حرکات تهاجمی و دفاعی اولیه تشکیل شده است که با دست برهنه یا با سلاح اجرا می شوند.

فرم های مختلف ووشو، به ویژه تای چی، برای افراد در هر گروه سنی و شرایط فیزیکی مناسب است و می تواند به رفاه جسمی، ذهنی و عاطفی کمک کند.

 

ووشو را می توان در دو دسته بررسی کرد. تالو (فرم‌ها با یا بدون سلاح) و ساندا (بازی آزاد).

 

Bare Handed Forms

فرم های دست خالی

 

ارزیابی دقیق تعداد مدارس/سبک‌های ووشو در جهان امروز دشوار است. تخمین زده می شود که بیش از 100 مدرسه با سبک های فردی متعدد در هر یک از این مدارس وجود دارد.

 

به عنوان مثال، هانگ گار و وینگ چون دو سبک شناخته شده در مدرسه NanQuan هستند. دیگر مدارس محبوب در غرب عبارتند از: شائولین، باگوا (پاکوآ)، زینگی (Hsing-I) و تایچی چوان (تای چی).

 

در مدرسه Taijiquan پنج سبک اصلی شناخته شده بین المللی وجود دارد: چن، یانگ، سان، وو، و دونگ یو - یک سبک محبوب جدید ایجاد شده است.

 

 

Weapon Forms (also known as Apparatus)

فرم های سلاح (همچنین به عنوان دستگاه شناخته می شود)

 

طیف گسترده ای از سلاح های مورد استفاده در تمرین ووشو بر اساس ماهیت این سلاح ها به چهار گروه اصلی تقسیم می شوند:

سلاح های کوتاه - کوتاهتر از قد یک شخص و در حین تمرین با یک دست مانند شمشیر و شمشیر.

سلاح های بلند - بلندتر از قد یک فرد و با هر دو دست مانند نیزه و کادگل.

دو سلاح - یک جفت سلاح، یکی در هر دست، مانند دو شمشیر و دو قلاب استفاده می شود.

سلاح‌های انعطاف‌پذیر - از طناب، زنجیر یا حلقه‌ها برای ایجاد سلاح‌های مرتبط استفاده می‌شود که می‌توانند از نزدیک یا دور ضربه بزنند و با یک یا هر دو دست استفاده می‌شوند، مانند ستاد سه‌بخشی و شلاق‌های نه‌بخشی.

 

Duilian (also known as Duel)

Duilian (همچنین به عنوان دوئلین شناخته می شود)

 

بر اساس اصول هنرهای رزمی چینی، فرم Duilian شامل مجموعه‌ای از حرکات تهاجمی و دفاعی برای دو یا چند تمرین‌کننده در روال‌های رزمی ساختگی است. آنها معمولاً شامل سه گروه هستند:

 

دست برهنه در مقابل دست لخت

سلاح(ها) در مقابل سلاح(ها)

دست برهنه در مقابل سلاح(های)

 

Group Forms

فرم های گروهی

 

این فرم ها معمولاً فقط برای تظاهرات هستند و بدون سلاح توسط یک گروه شش نفره یا بیشتر اجرا می شوند. همگام سازی مهم است زیرا آموزش سنتی برای اکثر دانش آموزان در یک محیط گروهی انجام می شود و از موسیقی برای هدایت حرکات و افزایش تمرکز و نگرش ذهنی مورد نیاز استفاده می شود.

 

ووشو دارای بیش از ۱۶۰۰ سبک است که به ۳ بخش کلی، یعنی سبکهای شمالی، سبکهای جنوبی و سبکهای نرم یا درونی تقسیم می‌شوند و در بخش مسابقات تالوی مدرن تحت عنوان چانگ چوان، نان چوان و تای چی چوان به نمایندگی از تمامی سبکهای ووشو حضور دارند.

 

چانگ چوان شامل سبک‌های شمالی می‌شود. واژه چانگ چوان به معنی مشت بلند می‌باشد. در این سبک از حرکات با دستان و پاهای کشیده و حرکات زیبای آکروباتیک استفاده می‌شود.

 

نان چوان به معنی تحت‌اللفظی مشت کوتاه شامل سبک‌های جنوبی می‌شود؛ و بیشتر حرکات آن انفجاری و باسرعت و قدرت است و نمایان گر درگیری‌های نزدیک است.

 

تای چی چوان شامل سبک‌های درونی یا نرم می‌باشد که برپایه انرژی چی بنا شده‌است و به تقویت بدن هم از نظر جسمی و بیشتر از نظر روحی می‌پردازد. در این سبک حرکات آرام همراه باتنفس اصولی انرژی بدن را تنظیم می‌کند. این سبک به داشتن خصیصه مدیتیشن در حرکت معروف است. البته این سبک رزمی دارای ابعاد مبارزه ای هم است که در آن حرکات با سرعت بالا و پرقدرت اجرا می‌شوند که امروزه کمتر به آن پرداخته شده.

 

علاوه بر این سه سبک (که سبک‌های مدرن محسوب می‌شوند) ووشو بیش از ۱۶۰۰ سبک دیگر نیز دارد که از آنها به عنوان سبک‌های سنتی ووشو یاد می‌شود. از جمله سبک‌های سنتی می‌توان به وینگ چون، فوچائو، درنای سفید، فنزی چوان، باگوآژانگ، وودانگ کونگ فو، هونگار ووشو و اژدهای جنوبی اشاره کرد.

 

تالو به مجموعه تمرینات روتین (فرم) جزء ووشو اشاره دارد. روتین تالو شامل مجموعه‌ای از تکنیک‌های از پیش تعیین‌شده به‌طور پیوسته است که بر اساس اصول و فلسفه‌های خاصی طراحی شده‌اند تا اصول سبکی حمله و دفاع را در خود جای دهند. اینها شامل تکنیک‌های دست، تکنیک‌های پا، پرش، جارو کردن، ایستادن و حرکت پا، گرفتن، پرتاب و کشتی، و تعادل است.

 

در مسابقات رسمی جهانی ووشو، دسته بندی رویدادهای اصلی تالو شامل:

 

چانگ چوان (مشت بلند)

نانچوان (مشت جنوبی)

تایچی چوان (تای چی چوان)

تایچی جی ین (شمشیر مستقیم تای چی)

دائوشو (شمشیر پهن شمالی )

جی ین شو (شمشیر مستقیم)

گوئن شو (Cudgel)

چیانگ شو (نیزه)

نن دائو Nandao ( شمشیر پهن جنوبی )

نن گوئن (چوب جنوبی)

دوئلین (گروهی /دوئل)

باگواژانگ (هشت تری گرم نخل)

شوانگ جی ین (شمشیرهای مستقیم دوتایی)

شوانگ دائو (دوبل شمشیر )

شینگ یی چوان Xingyiquan (مشت شکل و هدف)

 

 

SHAOLIN WUSHU

 

ووشو شائولین یکی از قدیمی ترین و عمیق ترین سبک های رزمی است که بیش از 1500 سال پیش در معبد شائولین در چین سرچشمه گرفت. اعتقاد بر این است که معبد شائولین توسط بودیدارما یا دامو تأسیس شده است که تمرین مدیتیشن و هنرهای رزمی را به معبد آورد تا راهبان بتوانند سلامت و تمرکز خود را در طول دوره های طولانی مراقبه حفظ کنند. با گذشت زمان، راهبان شائولین یک سیستم مبارزه بسیار مؤثر ایجاد کردند که مبتنی بر حرکات حیوانات و پرندگان بود، از سلاح‌های مختلف استفاده می‌کرد و عناصری از طب چینی، بودیسم چان و فلسفه را به کار می‌برد.

 

 

از آنجایی که تمرین‌کنندگان از معبد شائولین آمدند و توسعه یافتند، ووشو شائولین به نمادی قدرتمند از هنرهای رزمی چینی تبدیل شد که به دلیل نظم، دقت و قدرت خود مشهور است. در طول هزاره های بعدی، راهبان شائولین به سنگ بنای فرهنگ و جامعه چین تبدیل شدند و در شکل دادن به تاریخ چین شرکت کردند. راهبان شائولین برای کمک به پیدایش سلسله تانگ، مبارزه با دزدان دریایی در اواسط قرن چهاردهم، و توسعه دنیای هنرهای رزمی چینی ضروری بودند.

 

ریشه ووشو شائولین در هجده مشت لوهان آغاز شد و از آن زمان به بعد گسترش یافت و شامل استفاده از چوب، شمشیر، نیزه و سایر سلاح‌های مختلف شد که به پایه‌ای در آموزش هنرهای رزمی تبدیل شد و بسیاری از هنرهای رزمی شائولین را زادگاه هنرهای خود می‌دانند. علاوه بر سبک‌های مبارزه، هنرهای رزمی سنتی شائولین شامل استفاده از سلاح‌های نرم، تهویه بدن و هنر چی‌گونگ است که بر مدیتیشن و تمرکز حین تمرین هنرهای رزمی تاکید می‌کند و گفته می‌شود در صورت تمرین صحیح، توانایی‌های قدرتمندی را به شما می‌دهد.

 

امروزه، ووشو شائولین به دلیل اهمیت فرهنگی و نقشی که در ارتقای سلامت جسمی و روحی دارد، در سراسر جهان تمرین و جشن می‌گیرد. خود سایت معبد در حال حاضر یک میراث جهانی یونسکو است، تکنیک‌ها و فلسفه معبد شائولین الهام‌بخش تمرین‌کنندگان بی‌شماری بوده و به بخشی جدایی‌ناپذیر از میراث فرهنگی غنی چین تبدیل شده است، و تمرین‌کنندگان شائولین از سراسر جهان آمده‌اند و بسیاری از آنها چابکی، قدرت و مهارت‌های واقعی را از تمرین ووشوی شائولین توسعه داده‌اند.

 

نکاتی در مورد تالو :

تالو به مجموعه تمرینات روتین (فرم) جزء ووشو اشاره دارد. روتین تالو شامل مجموعه‌ای از تکنیک‌های از پیش تعیین‌شده به‌طور پیوسته است که بر اساس اصول و فلسفه‌های خاصی طراحی شده‌اند تا اصول سبکی حمله و دفاع را در خود جای دهند. اینها شامل تکنیک های دست، تکنیک های پا، پرش، جارو زدن، ایستادن و حرکت پا، گرفتن، پرتاب و کشتی، و تعادل است.

به طور سنتی، روال‌های تالو برای حفظ تکنیک‌ها و تاکتیک‌های یک اصل و نسب یا سیستم خاص جمع‌آوری می‌شد و از طریق تمرین منظم به تدریج انعطاف‌پذیری، استقامت، قدرت، سرعت، تعادل و هماهنگی تمرین‌کننده را بهبود می‌بخشد و یک تاکتیک را «حک می‌کند». به تمرین‌کنندگان سفارش دهید روال های تالو شامل روال های فردی و گروهی و همچنین روال های دوئل با دو یا چند تمرین کننده است. آنها محتوای غنی و متنوعی دارند و از تکنیک های دست برهنه و همچنین تکنیک هایی که با سلاح انجام می شوند استفاده می کنند.

ووشو، ورزشی از ووشوی سنتی توسعه یافته و در قالب یک ورزش مدرن در سطح المپیک با ترکیبی کامل از تمرینات باستانی و اصول ورزشی مدرن به جهان ارائه می شود. ورزشکاران برنامه های روتین (دست برهنه یا با سلاح) را بر اساس قوانین خاص انجام می دهند و نقاط قوت ورزشی خود را برجسته می کنند.

روتین ها توسط هیئتی از داوران ارزیابی می شوند که جنبه های مختلف یک عملکرد، یعنی کیفیت حرکات، عملکرد کلی و درجه سختی را ارزیابی می کنند و بر اساس عملکرد یک ورزشکار امتیاز می دهند. روال‌های انفرادی تالو شامل روال‌های اختیاری، روتین‌های اجباری، روتین‌های دوئل/میزبانی رقص و روتین‌های گروهی است. مسابقات تالو در یک میدان تخصصی 8 متری 14 متری برگزار می شود که از فوم با چگالی بالا پوشیده شده توسط یک فرش کم استاتیک تشکیل شده است.

تالو شامل الگوهای هنر رزمی و مانورهایی است که برای آنها رقبا بر اساس قوانین خاص مورد قضاوت قرار می گیرند و امتیاز می گیرند. این فرم ها شامل حرکات پایه (ایستادن، لگد، مشت، تعادل، پرش، جارو و پرتاب) بر اساس دسته بندی های کلی از سبک های هنر رزمی سنتی چینی است و می تواند برای رقابت ها تغییر کند تا نقاط قوت فرد برجسته شود. فرم های رقابتی دارای محدودیت زمانی هستند که می تواند از 1 دقیقه و 20 ثانیه برای برخی از سبک های خارجی تا بیش از پنج دقیقه برای سبک های داخلی متغیر باشد. ورزشکاران مدرن ووشو به طور فزاینده ای در حال تمرین تکنیک های هوایی مانند پرش های 540 و 720 درجه و ضربات هستند تا سختی و سبک بیشتری به فرم های خود بیافزایند.

 

Qigong – A Traditional Chinese Medicine Perspective

چی گونگ – دیدگاه طب سنتی چینی

در زمان های قدیم چیگونگ دائو یین تو نا نامیده می شد. دائو یین به عنوان هدایت جریان Qi و Tu Na - تنفس تعریف می شود. در لغت به معنای تمرین تنفس است. ترجمه تحت اللفظی حروف چینی برای Qi هوا یا نفس است. این انرژی است که در بدن در گردش است. یک متن معروف چینی، کلاسیک دشواری ها می گوید: "چی ریشه انسان است". این انرژی خلاق و سازنده مرتبط با زندگی و همه فرآیندهایی است که موجودات زنده را مشخص می کند.

 

کاراکتر چینی برای گونگ به معنای انرژی و زمان، کار یا خود انضباطی است. گونگ اصطلاحی است که برای هر مطالعه یا آموزشی که نیاز به انرژی و زمان زیادی، کار یا خود انضباطی دارد استفاده می شود. بنابراین چیگونگ آموزش یا مطالعه ای است که با چی سروکار دارد، که برای تسلط بر آن زمان طولانی و تلاش زیادی می طلبد. این روشی برای ایجاد Qi است. مهم ترین عامل در تمرین تمرین چیگونگ پشتکار است و کلید تسلط بر ذهن شماست. هدف چیگونگ ساختن چی درونی بدن و گردش منظم و قوی آن برای سالم بودن است. متن پزشکی چینی قدیمی، قانون پزشکی امپراتور هوانگ، می‌گوید: «وقتی فردی کاملاً از آرزوها یا جاه‌طلبی رها شود، واقعاً انرژی حیاتی واقعی را دریافت خواهد کرد. وقتی کسی ذهن خود را در درون خود متمرکز می کند، چگونه بیماری می تواند به او حمله کند؟

 

چیگونگ با ایجاد آرامش در بدن و ذخیره انرژی به آن کمک می کند تا شادابی را بازیابی کند.این شرایط مساعد برای بهبود سلامت فرد ایجاد می کند.یکی از مزایای چیگونگ توانایی متعادل کردن جریان خون مویرگی است که در نتیجه فشار خون را در افراد مبتلا به فشار خون پایین می آورد.طبق تحقیقات فعلی انجام شده در چین، چیگونگ توانایی معکوس کردن رشد و تکثیر سلول های سرطانی را دارد.همچنین روند پیری را کند می کند، به کنترل وزن کمک می کند، جریان کبد کند را معکوس می کند، تخمدان ها را در زنان یائسه بازسازی می کند (که با افزایش سطح استرادیول و تستوسترون مشخص می شود)، یین و یانگ را متعادل می کند، سطح استروژن را در مردان کاهش می دهد و این سطوح را افزایش می دهد.

 

در زنان بدن انسان به عنوان یک میدان بیوالکتریکی بزرگ در نظر گرفته می شود که انرژی را ساطع می کند.تحقیقات علمی ثابت کرده است که چیگونگ شامل نوعی جریان جسمی شبیه به جریان مولکولی هوا است - اما متفاوت است، از این نظر که ذرات دارای بار مثبت و منفی هستند، پرتوهای مادون قرمز، امواج مغناطیسی، امواج مایکروویو و امواج مادون صوت.

 

طبق طب سنتی چینی (TCM)، این به این صورت تفسیر می‌شود که چی پس از تمرینات چیگونگ از بدن فرد در گردش و ساطع می‌شود. این چی قابلیت تنظیم مجدد ذرات ماده زنده در نقطه طب سوزنی لائو گونگ (واقع در کف دست)، بهبود گردش خون و رفع انسداد رگ های خونی، تغییر ساختار مولکولی آب، ساختار ژنتیکی DNA و RNA و همچنین تغییر ساختار سلول های سرطانی، که ویژگی نئوپلاستیک آنها را کاهش می دهد. در طول تمرین چیگونگ، چی به ناحیه دان تیان، درست زیر ناف هدایت می شود.

 

این چی یوان چی نام دارد و در کلیه ها ذخیره می شود. نقش اصلی این چی گرم کردن و ارتقای عملکردهای فیزیولوژیکی زانگ فو (ارگان‌های داخلی)، جینگ لو (مریدین‌ها) و بافت‌های بدن است. تمرکز ذهنی چی در ناحیه دان تیان همچنین باعث تحریک در سیستم عصبی پایین شکم می شود و عملکرد ترشحی اندام ها را ارتقا می دهد. تنفس طولانی و عمیق، دیافراگم و عضلات شکم را تقویت می کند، در نتیجه گردش خون پورتال را افزایش می دهد و گردش خون سیستمیک و ریوی را بهبود می بخشد. این باعث افزایش سطح انرژی، تقویت قلب و بهبود متابولیسم می شود.

 

چی یکی از مواد اساسی است که بدن انسان را تشکیل می دهد. سایرین Xue (خون)، جینگ (جوهر حیاتی) و مایعات بدن هستند. زانگ فو (ارگان های داخلی)، جینگ لو (مریدین ها) و بافت های بدن به این چهار ماده برای تغذیه و انرژی مورد نیاز خود برای انجام عملکردهای فیزیولوژیکی طبیعی خود متکی هستند. تمرین چیگونگ تولید کافی آنها را در بدن تحریک می کند و همچنین جریان آزاد و بدون مانع آنها را تشویق می کند. هنگامی که چی و سایر مواد در بدن ساخته می شوند، به طور خودکار در مسیر جینگ لو (مریدین ها) حرکت می کنند تا به هر قسمت از بدن از جمله اندام های بیمار برسند. این به رفع انسداد کانال ها و بازسازی اندام های بیمار بدن کمک می کند.

 

تمرین روزانه چی گونگ همچنین به ما کمک می کند تا احساسات خود را متعادل و هماهنگ کنیم تا جایی که بتوانیم در زندگی روزمره خود آرام، متمرکز و متمرکز بمانیم.

طبق اصول طب سنتی چینی:

 

عصبانیت شدید باعث می‌شود که Qi به سمت بالا حرکت کند و بر Qi کبد تأثیر بگذارد

نگرانی بیش از حد جریان آن را کاهش می دهد و باعث رکود می شود - Qi طحال را مختل می کند

شادی بیش از حد گردش Qi را کند می کند – قلبQi را پراکنده می کند

غم و اندوه بیش از حد Qi را از بین می برد - Qi ریه را ضعیف می کند

ترس و ترس بیش از حد Qi را پایین می آورد - بر Qi کلیه تأثیر می گذارد

 

در نتیجه، این پاسخ‌های احساسی بیش از حد که حرکت Qi را مختل می‌کند، به نوبه خود می‌تواند تغییرات پاتولوژیک را در عملکرد اندام‌های داخلی که این احساسات به طور مستقیم با آن‌ها مرتبط هستند، ایجاد کند.قانون طب داخلی امپراطور زرد می گوید: «وقتی ذهن ساکت و خالی باشد، چی واقعی در دستور شما خواهد بود.اگر فردی عقل سالم داشته باشد، خطر بیماری او به امنیت تبدیل می شود.

 

تئوری جینگ لو (مریدین ها) نیز با هر شاخه از TCM - طب سوزنی، داروهای گیاهی، رژیم درمانی، ورزش درمانی و توئینا (ماساژ) مرتبط است. برخی معتقدند تأثیر چیگونگ بر نصف النهارها مهمترین ویژگی است. چیگونگ توانایی تنظیم تعادل فیزیولوژیکی را با هماهنگ کردن رابطه بین سطح بدن و زانگ فو (ارگان های داخلی) دارد. ژانگ ژونگ جینگ، پزشک مشهور سلسله مینگ، اظهار داشت که "چی منشأ و پایه دنیای بسیار متغیر است، زندگی انسان همیشه به چی بستگی دارد". چی که با تمرین چیگونگ آشکار می شود، چی حیاتی است که نیروی قدرت زندگی انسان است. در نقطه طب سوزنی مینگ من (دروازه زندگی) در نقطه میانی کمر قرار دارد. انرژی یانگ کل بدن را تقویت می کند و سطح انرژی و سرزندگی فرد را افزایش می دهد. مقدار Qi حیاتی تولید شده در مردان مینگ با تمرین صحیح و صحیح چیگونگ افزایش می یابد.

 

چیگونگ همچنین می تواند به عنوان مکملی برای سایر جنبه های طب سنتی چینی مورد استفاده قرار گیرد.

برای مثال، اگر طب سوزنی یا درمان گیاهی به نظر می رسد که نتایج درمانی بسیار آهسته ای ایجاد می کند، افزودن ورزش چیگونگ می تواند به طور قابل توجهی به بهبودی و رفاه شخصی کمک کند. چیگونگ یک روش موثر است، اما تمرین آن به تنهایی کافی نیست زیرا تعادل مناسب بین کار، استراحت و تنظیم رژیم غذایی، در چارچوب پزشکی چینی، پایه قوی تری را برای حفظ سلامت فرد فراهم می کند.

 

بدنسازی و تمرینات بدنی مدرن (ایروبیک، تمرینات دایره ای و غیره) در حال حاضر بیشتر بر عضلات بدن متمرکز است تا ذهن، وضعیت روانی، روحی و روانی.از سوی دیگر، چیگونگ شامل همه این جنبه‌ها می‌شود و در توسعه آنها، توانایی بدن برای مقاومت در برابر سختی‌های محیط طبیعی را افزایش می‌دهد.سبک زندگی امروزی فعالیت مداوم و اغلب دیوانه کننده را تشویق می کند.ما به شدت درگیر کار بیش از حد، ورزش بیش از حد، زیاده روی در مصرف الکل و سیگار و حتی شب های بسیار زیاد هستیم.این منجر به مصرف انرژی یانگ ما می شود که در نهایت انرژی یین ما را نیز می سوزاند.نتیجه این امر ممکن است مشکلات عضلانی، مفصلی، استخوانی، قلبی یا کلیوی باشد.نکته کلیدی دستیابی به تعادل بین پرورش خود (یین) و کار روزانه (یانگ) است.ما باید در هماهنگی با ریتم ها و نیازهای بدن خود زندگی کنیم.چیگونگ به ما کمک می کند تا نوسان ریتمیک آونگ یین یانگ را دوباره برقرار کنیم.

 

چیگونگ را هر کسی می‌تواند بدون در نظر گرفتن سن، جنسیت یا وضعیت سلامتی یاد بگیرد. عمق واقعی آن با مدت طولانی‌تری که فرد تمرین کرده است آشکارتر می‌شود. اهمیت چیگونگ برای زندگی فرد فقط به مقدار زمانی که برای تسلط بر این هنر زیبا صرف می کند محدود می شود.

 

من معتقدم که چیگونگ زندگی را به همان شیوه ای می پذیرد که ضرب المثل مورد علاقه من تائوئیست جوهر زندگی را در بر می گیرد: "مثل کوه آرام باش و مانند رودخانه روان باش.

What is Qigong?

 

چیگونگ چیست؟

 

در زمان های قدیم چیگونگ دائو یین تو نا نامیده می شد. دائو یین به عنوان هدایت جریان Qi و Tu Na - تنفس تعریف می شود. در لغت به معنای تمرین تنفس است.

 

Qi هوا یا نفس است.این انرژی است که در بدن در گردش است.گونگ به معنای انرژی و زمان، کار یا خود انضباطی است.گونگ اصطلاحی است که برای هر مطالعه یا آموزشی که نیاز به انرژی و زمان زیادی، کار یا خود انضباطی دارد استفاده می شود.بنابراین چیگونگ آموزش یا مطالعه ای است که با چی سروکار دارد، که برای تسلط بر آن زمان طولانی و تلاش زیادی می طلبد.این روشی است برای ایجاد Qi. ترجمه تحت اللفظی حروف چینی

 

ترجمه تحت اللفظی کاراکتر چینی Qi هوا یا نفس است.این انرژی است که در بدن در گردش است.گونگ به معنای انرژی و زمان، کار یا خود انضباطی است.گونگ اصطلاحی است که برای هر مطالعه یا آموزشی که نیاز به انرژی و زمان زیادی، کار یا خود انضباطی دارد استفاده می شود.بنابراین چیگونگ آموزش یا مطالعه ای است که با چی سروکار دارد، که برای تسلط بر آن زمان طولانی و تلاش زیادی می طلبد.این روشی برای ایجاد Qi است.

 

جامعه غربی تنها در حال حاضر قدردانی از فضایل تای چی، چیگونگ و دائو یین است.محققان در سراسر جهان در حال ارائه یک درک علمی از طب سنتی چینی و سیستم های بهداشتی چینی هستند.

 

تقویت و ساخت چی (Qi) بدن برای قرن ها مفهومی بوده است که جویندگان سلامت در چین را به خود مشغول کرده است.در طب سنتی چینی، جریان انرژی Qi در امتداد کانال ها یا نصف النهارها در بدن به عنوان محوری برای سلامتی و رفاه یک فرد در نظر گرفته می شود، و این بیماری به محدودیت یا مسدود شدن جریان Qi در بدن نسبت داده می شود.این مفهوم پایه و اساس طب سوزنی و چیگونگ را فراهم می کند.اینکه بتوانید جریان Qi را در بدن خود بسازید و هدایت کنید، سلامت شما را افزایش می دهد و احتمال بیماری را کاهش می دهد.هزاران سال است که مردم چین هنر ساختن چی را توسعه داده، اصلاح کرده و با موفقیت تمرین کرده اند.

 

چیگونگ جزء جدایی ناپذیر سیستم های سلامت چینی است که حرکت فیزیکی یکپارچه، پرورش ذهنی و تنفس منظم را ترکیب می کند.این فعالیت برای هدایت و القای جریان آزاد انرژی Qi در سراسر بدن طراحی شده است، و هماهنگی یین و یانگ را حفظ می کند، که سلامتی و احساس بهتری را بهبود می بخشد.

چیگونگ نشاط را افزایش می دهد، تاثیرات مثبتی بر بهبود شرایط پزشکی دارد و از این طریق باعث بهبود و افزایش کیفیت زندگی می شود.

 

تائوئیست‌ها هنر زندگی را مطابق با بازی چرخه‌ای انرژی‌های طبیعی جشن می‌گرفتند و آن را پرورش می‌دادند و رویکردی آسان، طنزآمیز و در عین حال عقل سلیم به زندگی روزمره داشتند.در این روحیه، آنها سیستم‌های چیگونگ اصلاح‌شده حرکت مراقبه را برای القای هماهنگی با طبیعت، تولید انرژی، و در بالاترین سطوح، برای دستیابی به روشنایی معنوی ایجاد کردند.

 

چیگونگ به دو دسته اصلی تقسیم می شود: آرام و پویا.

اما تمرین تائوئیستی معمولاً چیگونگ آرام با یک جزء پویا است - بی حرکت در سطح، در عین حال چی را در داخل حرکت می دهد.چی‌گونگ پویا همچنین آرامش را پرورش می‌دهد و یاد می‌گیرد که با قدرت از یک هسته ساکن حرکت کند.تمرین‌کنندگان ماهر یاد می‌گیرند که از طیف کامل فعالیت‌های درونی و بیرونی آگاه باشند و آن‌ها را با هم ترکیب کنند، به همان اندازه با آرامش یا پویایی راحت باشند، و همیشه بذر یکی را در خاک دیگری پرورش می‌دهند.

 

این تمرینات پس از یادگیری می توانند باعث افزایش کارایی و هماهنگی عضلانی، بهبود تنفس و جریان خون، انعطاف پذیری بیشتر، سطح بالاتر تعادل و هماهنگی داخلی و بهبود سیستم ایمنی بدن شوند.

چیگونگ در حال حاضر در زمینه های بهداشتی و پزشکی چین به عنوان "مروارید درخشان در طب سنتی چینی" در نظر گرفته می شود.این به میلیون ها نفر با مشکلات سلامتی شدید و طولانی مدت کمک کرده است تا سلامت خود را بهبود بخشند.بیش از 40 کشور دائو یین چی گونگ را پذیرفته اند و بیش از 4 میلیون نفر در حال حاضر این هنر را تمرین می کنند.

 

QIGONG FORMS :

_ فرم های چی کونگ عبارتند از :

Ba Duan Jin

Da Wu

Liu Zi Jue

Ma Wang Dui

Shi Er Duan Jin

Shi Er Fa

Yang Sheng Zhang

Yi Jin Jing

Wu Qin Xi

 Shaolin Yi Jin Jing | Muscle & Tendon Change Classic

شائولین یی جین جینگ | کلاسیک تغییر عضلات و تاندون

یی جین جینگ یک فرم چی گونگ باستانی چینی است که برای تمام سطوح مناسب است و بخشی از پایه تمرین شائولین است.

12 تمرین یی جین جینگ، هماهنگ با تکنیک‌های تنفسی، بر تقویت عضلات، رگ‌ها و تاندون‌های بدن، کمک به بهبود قدرت، انعطاف‌پذیری، استقامت، تعادل و هماهنگی، ارتقای سلامت کلی بهتر در تمام زمینه‌های زندگی تمرکز دارد.

ویژگی های تعیین کننده ترکیبی از قدرت، نیرو و انعطاف پذیری آن است.حرکت و سکون با ذهن، بدن و نفس که با هم کار می کنند.

تمرین یی جین جینگ به باز کردن مسیرهای انرژی ما برای عبور چی کمک می کند و سلامت و سرزندگی ما را افزایش می دهد.

دگرگونی از طریق تمرین منظم این چی گونگ می تواند نه تنها در تمام قسمت های بدن شما بلکه در هر کاری که انجام می دهید نشان دهد.

مدیتیشن بودایی ماهایانا

برای تمجید از تجربه یادگیری یی جین جینگ چی گونگ، در هر روز از سمینار، شیفو یان شین ما را به یک سفر کوچک می برد تا تمرین تنفس چی گونگ بودایی به نام - Liu Miao Men -六妙门- که به این صورت تفسیر شده است.

شش دری به سوی صلح و وضوح. Liu Miao Men - یک تکنیک تنفس و مراقبه از مدرسه تیانتای است که شاخه ای از بودیسم ماهایانا است که در چین قرن ششم توسعه یافت (سلسله سوئی: 518 - 618). از 6 تکنیک ساده تنفسی تشکیل شده است.

با کار آگاهانه با نفس، این 6 روش به ما این امکان را می‌دهند که بر سرعت افکار، ضربان قلب خود کنترل داشته باشیم، فضایی را برای احساس و حضور در خود یا شرایطی که در آن قرار داریم ایجاد کنیم. به نوبه خود، ما در می یابیم که اساس و ارتباط بسیار مورد نیاز با قلب و شهود خود، ذهن ما را دوباره تنظیم می کند، ما را به حالت آرامش می برد و به ما کمک می کند تا وضوح پیدا کنیم.

شائولین یی جین جینگ | کلاسیک تغییر عضلات و تاندون 易 筋 经

مسیری به سوی آرامش و شفافیت درونی

اطلاعات بیشتر درباره یی جین جینگ (کلاسیک تغییر عضلات و تاندون):

اشکال یی جین جینگ یک تمرین باستانی و بخشی از پایه و اساس آموزش شائولین است. 12 حالت یی جین جینگ را می توان برای همه سطوح یاد گرفت و یکی از اشکال اساسی در چی گونگ در کنار با دوان جین و وو چین شی است.

در حالی که Ba Duan Jin بیشتر بر حفظ یک بدن قوی، متحرک و سالم تمرکز دارد.هدف از تمرین یی جین جینگ تقویت بافت همبند و تاندون‌ها برای باز کردن این مسیرهای انرژی برای چی است. روش یی جین جینگ ترکیبی از تمرینات بیرونی و درونی است.

این تمرین‌ها بر آگاهی بخشی به قسمت‌های مختلف بدن، بهبود اتصال عضلات، تاندون‌ها و بافت همبند تمرکز دارند.

 

 

"جینگ" - روشی برای تبدیل تاندون ها

کلمه "جینگ" به متن، فیلمنامه یا مقاله ای اطلاق می شود که دانش یک مهارت خاص را ثبت و نگهداری می کند. یی جین جینگ مقاله خاصی است که در طول اعصار گردآوری شده است و روشی را در مورد "تغییر تاندون ها" ثبت می کند. رویکرد سیستماتیک پشت یی جین جینگ به آن جایگاه منحصربه‌فردی در میان ادبیات چینی در مورد بهزیستی می‌دهد، زیرا در مورد کاربرد این نظریه‌ها و روش‌ها است و نه فقط در مورد تجربه جنبش‌ها.

امروزه نسخه های مختلفی از تمرینات یی جین جینگ وجود دارد و می توان تفاسیر مختلفی را در سیستم های مختلف یافت. اما صرف نظر از سیستم، عناصر بنیادی یی جین جینگ و روش های چگونگی رشد بدن را می توان در اکثر هنرهای رزمی چینی یافت.

 

چگونه کار می کند؟

در متون یی جین جینگ، طرفداری می کند که بدن ما باید به ترتیب چی، بافت همبند و سپس تاندون ها ساخته و تقویت شود.

می گوید: «شبکه ای از تاندون ها و رباط ها در سراسر بدن وجود دارد. تاندون‌ها خارج از اسکلت، داخل ماهیچه‌ها هستند، حتی چهار دست و پا و صد استخوان همگی بخش‌هایی از سیستم تاندون‌ها و رباط‌ها هستند. آنها بدن را در کنار هم نگه می دارند، کانال هایی هستند که خون و نبض از طریق آنها جریان می یابد و مکمل بیرونی روح هستند.

دگرگونی تاندون‌ها ما را ملزم می‌کند که با تمرینات داخلی، با تمرکز بر «تقویت چی» شروع کنیم. این فرآیندی است که از درون به بیرون کار می‌کند و با تمرین‌های داخلی پرورش و فعال کردن Qi ما شروع می‌شود تا بافت همبند خود را به روشی درست درگیر و تقویت کند.

این به نوبه خود شروع به رشد و تغییر تاندون های ما می کند که منجر به باز شدن کانال هایی برای رسیدن Qi به هر قسمت از بدن ما می شود.

هدف از تمرین 12 وضعیت بدن یی جین جینگ، ساختن بدنی سالم و قوی است. ویژگی‌های تعیین‌کننده آن ترکیبی از قدرت، نیرو و انعطاف‌پذیری، حرکت و سکون است، با ذهن و قدرت که به عنوان یکی عمل می‌کنند.

برای بهترین فواید سلامتی، چی گونگ کلاسیک بر تنفس منظم و هماهنگ با هر حرکت تمرکز می کند، که به روشی سنجیده، هماهنگ، آهسته و هدفمند تمرین می شود.

دگرگونی از طریق تمرین منظم این چی گونگ می تواند نه تنها در تمام قسمت های بدن شما، بلکه در هر کاری که انجام می دهید نشان دهد و یک زندگی سالم طولانی را ارتقا دهد.

این حرکات برای چه کسانی مناسب است:

تمرکز این حرکات معرفی، کشف، یادگیری و تمرین چی گونگ باستانی سلامت چینی یی جین جینگ در کنار تمرین‌های مدیتیشن و تنفس است. این برای همه سطوح مناسب است، چه تازه شروع کرده اید، چه قبلاً با فرم آشنا هستید یا می خواهید به روز رسانی کنید و عمیق تر تمرین کنید.

اگر هنوز تجربه زیادی با تمرین شائولین چی گونگ نداشته اید، اما مشتاق هستید که این حرکات و تمرینات سالم چی گونگ را یاد بگیرید به جمع ما بپیوندید، مشتاقانه منتظر استقبال شما هستیم. این فرصتی خواهد بود تا در آموزش یی جین جینگ غوطه ور شوید و در مورد خرد تمرینات شائولین چی گونگ بیاموزید.

 

انواع تمرینات و فایل های آموزشی شائولین یی جین جینگ عبارتند از :

1 تمرینات شائولین یی جین جینگ

2 تمرینات شائولین دامو یی جین جینگ

3 تمرینات یی جین جینگ سنتی شائولین

4 تمرینات ١٢ حرکت چی کونگ ( Yi_Jin_Jing_12_Forms_Qi_Gong )

5 فلسفه تمرینات 5 عنصری یی جین جینگ (بخش اول)

6 فلسفه تمرینات 5 عنصری یی جین جینگ (بخش دوم)

ووشوی سنتی ووشوی سنتی (که معمولاً به آن کونگ فو گفته می شود) ریشه ووشوی ورزشی است و تاریخچه طولانی و متنوعی دارد. از آنجایی که ووشو در چین سرچشمه گرفت، شیوه های سنتی ووشو در سراسر منطقه جغرافیایی این کشور گسترش یافته و ویژگی های متمایز فرهنگی، قومی و فلسفی گروه های مختلف در چین را جذب کرده است.

برخاسته از نیاز به دفاع شخصی و بقا و همچنین هنر جنگ، سبک‌ها و شیوه‌های مختلف با روش‌ها، محتوا، فلسفه‌ها، تاکتیک‌ها و تکنیک‌های مختلف در طول هزاران سال توسعه ووشو پدیدار شد. در حالی که ووشو سنتی در هسته خود روشی برای حمله و دفاع جنگی است، تمرین آن از یک ابزار ساده برای رسیدن به هدف پیشی گرفته و عمیقاً با میراث اصول اخلاقی و اخلاقی در هم آمیخته شده است. هدف تمرین ووشوی سنتی حفظ اصول، روش ها و میراث نسل های قبلی است که این هنرها را برای بقا و بهبود کلی زندگی توسعه داده و به آنها تکیه کرده اند. سبک‌ها و تمرین‌های ووشو به‌طور گسترده‌ای متفاوت است، برخی از آن‌ها عمدتاً شامل تکنیک‌های دستی هستند، برخی دیگر بر تکنیک‌های پا تمرکز می‌کنند و برخی دیگر بر کشتی تأکید دارند. برخی بر حمله و دفاع تمرکز می کنند در حالی که برخی دیگر برای ارتقا و حفظ سلامت و رفاه تلاش می کنند. ووشوی سنتی همچنین شامل مجموعه بسیار گسترده ای از سلاح های سنتی است که از دوران سلاح های سرد به همراه روش های عملی که توسط نسل های بعدی حفظ شده اند، به دست آمده است.

ووشو سنتی با طوایف، فرقه‌ها، سیستم‌ها و سبک‌های خانوادگی متعدد، متنوع و رنگارنگ است و دارای فرهنگ فیزیکی بسیار عمیق و پیچیده است. این کار توسط افراد مختلف از هر طبقه، صرف نظر از نژاد، جنسیت، سن، طبقه اجتماعی یا وضعیت جسمانی انجام می شود، یک جواهر فرهنگی و ورزشی برای مردم در همه جا. فدراسیون بین المللی ووشو (IWUF) همچنان به حفظ و ترویج ووشو سنتی ادامه می دهد زیرا این تمرین به طور پیوسته وارد قلمرو ورزش برای همه شده است.

ارزش‌های ووشوی سنتی با ارزش‌های ترویج انسجام اجتماعی، ارزش فرهنگی و آموزشی، و توسعه سبک‌های زندگی و عادات سالم همسو است.

                                                                                                                                                                                               

در سال 2004 IWUF اولین دوره دوسالانه مسابقات جهانی کونگفو سنتی را برگزار کرد. به عنوان یک رویداد ورزشی برای همه، ماهیت مسابقه ترویج تمرین سنتی کونگ فو از طریق مشارکت و تبادل در مقیاس بزرگ است. این رویداد شامل هزاران شرکت کننده در تمام گروه های سنی است که در بخش های مختلف با هم رقابت می کنند، که اکثر آنها برای شرکت جوایزی اهدا می شوند. با روحیه تعامل، هدف این رویداد ایجاد دوستی و علاقه از طریق ووشو سنتی است.

تاریخچه سبک وینگ چون :

وینگ چون توسط یک زن طراحی شده، بر همین اساس افرادی که در این رشته فعالیت می کند از همان آغاز متوجه می شوند که قدرت هیچ نقشی در این هنرهای رزمی ندارد.

وینگ چون یکی از سبک های رزمی جنوب چین می باشد که دارای فلسفه ویژه و قدمت 350 ساله است. این هنر توسط یکی از راهبه های معبد شائولین به نام خانم انجی موئی که آموزش 5 سبک اصلی کونگ فو سیوام را بر عهده داشت ابداع گردیده است. راهبه برای حفظ این سبک نوپا آن را به دختری به نام ایم وینگ چون برای دفاع از خود در مقابل کشتی گیری که قصد داشت او را وادار به ازدواج با خود کند، آموزش داد. که دوران این آموزش 3 سال به طول انجامید، سپس دختر به دهکده باز گشت و کشتی گیر مدعی را در مقابل اهالی دهکده شکست داد. آوازه این مبارزه باعث شد تا بسیاری از رزمی کاران جهت مبارزه با خانم وینگ چون به دهکده او بروند، در این میان جوانی به نام لئونگ بک چائو که خود نیز از اساتید کونگ فو بود وی را به مبارزه دعوت کرد و از وینگ چون شکست خورد ولی خانم وینگ چون وی را به همسری برگزید و تمام آموخته هایش را به شرط اینکه به افراد با صلاحیت آموزش داده شود به همسرش آموخت. سپس این هنر رزمی پس از چند نسل به مردی به نام ایپ من رسید. تا قبل از او آموزش این سبک بر طبق همان اصول و سنت ها ، به طور سینه به سینه و سری بود. ولی در دهه ی 40 میلادی استاد ایپ من تصمیم گرفت بطور علنی آموزش به چینی ها را در هنگ کنگ آغاز کند و معتقد بود این هنر می تواند برای افراد زیادی که در جستجوی راه و شیوه ای خاص و کارآمد هستند مفید واقع شود. وینگ چون کونگ فو یک نوع استیل هنررزمی است که بیشترازآنکه براساس حرکات حیوانات خلق شده باشد.برپایه فیزیک وخصوصیات بیومکانیکی انسان است. حرکت دریک مسیرمستقیم-سرعت-ضربات وتکنیکهای مستقیم وترکیبی وتلاش درجهت خنثی نمودن حملات حریف بیشترازاعمال نیرو برای ضربه زدن و یا حمله مستقیم ازخصوصیات و ویژگیهای بارز این هنر محسوب می شود. این سبک به گونه ای طراحی شده که تاحالت برتری روحی و فیزیکی را در فرد ایجاد کرده و به او اجازه دهد تا با یک هارمونی خاص درمقابل هر حریف قدرتمندی قرار گیرد.

در ظاهر وینگ چون  یکی از ساده ترین سیستم کونگ فوچینی است. سه فرم دست خالی و بدون سلاح ماهیت کامل این هنر را پوشش می دهد. همچنین وینگ چون از چوب بلند و چاقوی های پروانه ای محبوب چین جنوبی استفاده می کند.

سبک وینگ چون هم ساده و هم زیبا است. اما در عین حال اگر در هر مواجهه و درگیری استفاده شود بسیار مؤثر است. اقتصاد حرکت در تمام زمان ها به وسیله تئوری خط مرکزی اجراء می شود و این امر ایده کلیدی در وینگ چون است. موقعیت صحیح، احساس و استراتژی فاکتورهائی هستند که به جای شما در این روش از قدرت حریف بر آنها تکیه می شود. اساسا به سود خودتان استفاده می کنید. وینگ چون از مشت ها، کف دست ها، سقلمه زدن ها، هل دادن ها، لگدها، آرنج ها، حملات شانه، سر، باسن و زانو استفاده می کند. محدوده کوچکی از ضربات که مهمات وینگ چون را تأمین می کند با حملات سریع دست ها، پاها و تکنیک های همزمان حمله و دفاع توصیف می شود.

 

 

درباره استادبزرگ ایپ من :

امروزه دیگر با نام ایپ من اکثریت مردم دنیا آشنا می باشند و درکشورعزیزمان او را بانام مردی به نام ایپ می شناسند. استاد ایپ متولد سال 1893میلادی در شهر فوشان چین میباشند.

 

استاد ایپ ، تمام زندگی خود را به عنوان قهرمان سبک وینگ چون سپری کرده است. او عامل مهمی در پیشرفت وینگ چون کونگ فو محسوب می شود. وی اولین سیفوئی Sifu بود که مدرسه وینگ چون قابل دسترسی برای عموم را باز کرد. این استاد تعلیماتش را زیر نظر چان واه سون Soon Wah Chan اولین مربی از سه نفری که به ایپ من تعلیماتش را در سن بسیار کم آغاز کرد و چان را به عنوان جوان ترین و آخرین شاگردش پذیرفت. ایپ من تا زمان مرگ چان در سال ۱۹۰۵ زیر نظر او تعلیم می دید. پس از آن وینگ چون را با ان جی چونگ سو So Chung Ng یکی از پیروان برگزیده جان ادامه داد. بعد از دو سال، استاد ایپ ،شهر فوشانرا ترک کرد و به هنگ کنگ رفت .

برای پیگیری تحصیلاتش در کالج سنت استفان Stephan.St ثبت نام کرد. زمانی که ایپ در کالج بود یکی از هم کلاسی هایش وی را تشویق به مبارزه با یک کونگ فو کار پیری کرد که در قایق در هنگ کنگ زندگی می کرد. ایپ این کار را کرد و به جستجوی آن مرد پیر رفت و او را به مبارزه طلبید. پیرمرد پذیرفت که با او مبارزه کند. با وجود شهرت ایپ به عنوان مبارز بی همتا، پیرمرد وی را به طور ماهرانه ای شکست داد. ایپ پس از شکست فهمید که آن پیرمرد استاد لیونگ بیک Bik Leung یکی از نوادگان مستقیم دودمان اصلی وینگ چون است. پس از مبارزه و مغلوب شدن ایپ ،لیونگ او را به عنوان تنها شاگردش در این هنر برگزید و باعث پیشرفت بیش از پیش وینگ چون شد. ایپ در سن ۲۴ سالگی به خانه اش بازگشت و به عنوان پلیس محلی منطقه نامهوئی Namhoi مشغول به کار شد. ایپ به عنوان افسر مجری قانون، چندین سال کار کرد و در اوقات فراغت به آموزش وینگ چون می پرداخت. اما همیشه در تطابق با سنت های وینگ چون و آموزش آن را تنها به تعداد کمی از شاگردانی که با دقت انتخاب شده بودند محدود می کرد.

ایپ این روش را تا تسلیم چین در برابر انقلاب کمونیست در سال ۱۹۴۹ادامه داد. گزارش های تاریخی این چنین نشان می دهد که در قیام کمونیستی، ایپ احساس کرد مجبور است از سرزمین اصلی ورزش رزمی وینگ چون چین بگریزد و به هنگ کنگ که تحت تأثیر فرهنگ انگلیسی بود باز گردد. در هر صورت در ۵۴ سالگی استاد ایپ ،خانه و خانواده اش را ترک کرد و گفت این شانس را پیدا کرد که مخفیگاهی در ساحل بیابد. زمانی که او تنها و نیازمند به هنگ کنگ رسید و با فقر جدی مواجه شد، ایپ من به سرعت به سوی مهارت های هنرهای رزمی اش بازگشت تا مخارج ادامه زندگی اش را تأمین نماید. او تصمیم گرفت که ارتباطش را با سنت های وینگ چون و آموزش محدود به تعداد کمی از شاگردان منتخب قطع کرد و یک مدرسه عمومی وینگ چون در ساختمان تار وحدت برای کارکنان رستوران باز کرد. به هر حال ایپ من، کار آموزش در هنگ کنگ را آغاز کرد و همراه با آن دانه های انقلاب در هنرهای رزمی را پایه گذاشت و با تلاش های بعضی از شاگردانش که او به آنها آموزش داد، ریشه در کشورهای دیگر به اندازه سراسر دنیا دواند. با این که ایپ من خود هرگز خارج از منطقه تحت نفوذ چین تدریس نکرد اما پیروانش وینگ چون او را به تمام جهان بردند. استاد بروس لی یکی از آنها بود. در وینگ چون نام هیچ شخص دیگری با احترام و تکریم به احتمال بزرگی استاد بزرگ ایپ من برده نمی شود ،ایپ من استاد این هنر تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۲ بود. استاد ایپ ، همواره اعتباری به عنوان گسترنده وینگ چون از نوع مبارزه گمنامی که تنها در چین شناخته شده بود تا نوعی از هنر و شهرت جهانی دارد که اکنون هزاران نفر آن را تعلیم و آموزش می بینند.