ووشوکاران _ مدرسه ووشو

SPORT WUSHU

ورزش ووشو

 

ووشو که به آن کونگ فو نیز گفته می شود، اصطلاح جمعی برای تمرینات هنر رزمی است که در چین شکل گرفته و توسعه یافته است و ووشو بهار تمام تمرینات رزمی آسیایی است. در طول تاریخ طولانی خود، ووشو به سبک‌ها و سیستم‌های متمایز متعددی تبدیل شده است که هر کدام از تکنیک‌ها، تاکتیک‌ها، اصول و روش‌های خاص خود و همچنین استفاده از طیف گسترده‌ای از سلاح‌های سنتی استفاده می‌کنند. سبک‌های متفاوتی که پدیدار شده‌اند بر بسیاری از جنبه‌های جنگ تمرکز دارند، اما مهم‌تر از آن، آنها فلسفه‌های رایج و شیوه‌های اخلاقی مردم چین را در طول 5000 سال توسعه گذشته جذب کرده‌اند. با آن، ووشو به چیزی بیش از یک سیستم ساده حمله و دفاع تبدیل شده است و راهی برای پرورش بدن، ذهن و روح به روشی مثبت شده است که برای همه کسانی که آن را تمرین می کنند مفید است.

 

The meaning of Wushu

معنی ووشو

 

کاراکتر «وو» در ووشو از دو حرف چینی به نام‌های «ژی» به معنای «ایستادن» و «جی» که یک سلاح جنگی باستانی است تشکیل شده است. با آن جوهر شخصیت وو در واقع توقف درگیری و ترویج صلح است. تمرین ووشو نه تنها بدنی قوی و سالم ایجاد می‌کند، بلکه ذهنی قوی با ارزش‌های اخلاقی بالا نیز ایجاد می‌کند، زیرا تمرین آن بر "وو دی" یا اخلاق رزمی متمرکز است.

 

Wushu Today

ووشو امروز

امروزه ووشو به اشکال مختلف تمرین تبدیل شده است که هر کدام تمرکز و اهداف خاص خود را دارند. برخی از شیوه ها سلامت و تندرستی را به عنوان هدف اصلی خود برجسته می کنند، در حالی که برخی دیگر بر حفظ فرهنگ سنتی و مهارت هایی که هنرها از آن سرچشمه می گیرند تأکید می کنند. اخیراً، ووشو به یک ورزش رقابتی جهانی تبدیل شده است که هزاران نفر در سراسر جهان به دلیل محتوای منحصر به فرد و هیجان انگیز آن تمرین می کنند و از آن لذت می برند. ووشوی ورزشی به دو دسته اصلی تالو (مسابقه روتین) و ساندا (مسابقه مبارزات آزاد) دسته بندی می شود.

 

تالو Taolu

ووشو که در غرب به آن کونگ فو نیز می گویند، یک اصطلاح عمومی برای هنرهای رزمی چینی است که از حرکات تهاجمی و دفاعی اولیه تشکیل شده است که با دست برهنه یا با سلاح اجرا می شوند.

فرم های مختلف ووشو، به ویژه تای چی، برای افراد در هر گروه سنی و شرایط فیزیکی مناسب است و می تواند به رفاه جسمی، ذهنی و عاطفی کمک کند.

 

ووشو را می توان در دو دسته بررسی کرد. تالو (فرم‌ها با یا بدون سلاح) و ساندا (بازی آزاد).

 

Bare Handed Forms

فرم های دست خالی

 

ارزیابی دقیق تعداد مدارس/سبک‌های ووشو در جهان امروز دشوار است. تخمین زده می شود که بیش از 100 مدرسه با سبک های فردی متعدد در هر یک از این مدارس وجود دارد.

 

به عنوان مثال، هانگ گار و وینگ چون دو سبک شناخته شده در مدرسه NanQuan هستند. دیگر مدارس محبوب در غرب عبارتند از: شائولین، باگوا (پاکوآ)، زینگی (Hsing-I) و تایچی چوان (تای چی).

 

در مدرسه Taijiquan پنج سبک اصلی شناخته شده بین المللی وجود دارد: چن، یانگ، سان، وو، و دونگ یو - یک سبک محبوب جدید ایجاد شده است.

 

 

Weapon Forms (also known as Apparatus)

فرم های سلاح (همچنین به عنوان دستگاه شناخته می شود)

 

طیف گسترده ای از سلاح های مورد استفاده در تمرین ووشو بر اساس ماهیت این سلاح ها به چهار گروه اصلی تقسیم می شوند:

سلاح های کوتاه - کوتاهتر از قد یک شخص و در حین تمرین با یک دست مانند شمشیر و شمشیر.

سلاح های بلند - بلندتر از قد یک فرد و با هر دو دست مانند نیزه و کادگل.

دو سلاح - یک جفت سلاح، یکی در هر دست، مانند دو شمشیر و دو قلاب استفاده می شود.

سلاح‌های انعطاف‌پذیر - از طناب، زنجیر یا حلقه‌ها برای ایجاد سلاح‌های مرتبط استفاده می‌شود که می‌توانند از نزدیک یا دور ضربه بزنند و با یک یا هر دو دست استفاده می‌شوند، مانند ستاد سه‌بخشی و شلاق‌های نه‌بخشی.

 

Duilian (also known as Duel)

Duilian (همچنین به عنوان دوئلین شناخته می شود)

 

بر اساس اصول هنرهای رزمی چینی، فرم Duilian شامل مجموعه‌ای از حرکات تهاجمی و دفاعی برای دو یا چند تمرین‌کننده در روال‌های رزمی ساختگی است. آنها معمولاً شامل سه گروه هستند:

 

دست برهنه در مقابل دست لخت

سلاح(ها) در مقابل سلاح(ها)

دست برهنه در مقابل سلاح(های)

 

Group Forms

فرم های گروهی

 

این فرم ها معمولاً فقط برای تظاهرات هستند و بدون سلاح توسط یک گروه شش نفره یا بیشتر اجرا می شوند. همگام سازی مهم است زیرا آموزش سنتی برای اکثر دانش آموزان در یک محیط گروهی انجام می شود و از موسیقی برای هدایت حرکات و افزایش تمرکز و نگرش ذهنی مورد نیاز استفاده می شود.

 

ووشو دارای بیش از ۱۶۰۰ سبک است که به ۳ بخش کلی، یعنی سبکهای شمالی، سبکهای جنوبی و سبکهای نرم یا درونی تقسیم می‌شوند و در بخش مسابقات تالوی مدرن تحت عنوان چانگ چوان، نان چوان و تای چی چوان به نمایندگی از تمامی سبکهای ووشو حضور دارند.

 

چانگ چوان شامل سبک‌های شمالی می‌شود. واژه چانگ چوان به معنی مشت بلند می‌باشد. در این سبک از حرکات با دستان و پاهای کشیده و حرکات زیبای آکروباتیک استفاده می‌شود.

 

نان چوان به معنی تحت‌اللفظی مشت کوتاه شامل سبک‌های جنوبی می‌شود؛ و بیشتر حرکات آن انفجاری و باسرعت و قدرت است و نمایان گر درگیری‌های نزدیک است.

 

تای چی چوان شامل سبک‌های درونی یا نرم می‌باشد که برپایه انرژی چی بنا شده‌است و به تقویت بدن هم از نظر جسمی و بیشتر از نظر روحی می‌پردازد. در این سبک حرکات آرام همراه باتنفس اصولی انرژی بدن را تنظیم می‌کند. این سبک به داشتن خصیصه مدیتیشن در حرکت معروف است. البته این سبک رزمی دارای ابعاد مبارزه ای هم است که در آن حرکات با سرعت بالا و پرقدرت اجرا می‌شوند که امروزه کمتر به آن پرداخته شده.

 

علاوه بر این سه سبک (که سبک‌های مدرن محسوب می‌شوند) ووشو بیش از ۱۶۰۰ سبک دیگر نیز دارد که از آنها به عنوان سبک‌های سنتی ووشو یاد می‌شود. از جمله سبک‌های سنتی می‌توان به وینگ چون، فوچائو، درنای سفید، فنزی چوان، باگوآژانگ، وودانگ کونگ فو، هونگار ووشو و اژدهای جنوبی اشاره کرد.

 

تالو به مجموعه تمرینات روتین (فرم) جزء ووشو اشاره دارد. روتین تالو شامل مجموعه‌ای از تکنیک‌های از پیش تعیین‌شده به‌طور پیوسته است که بر اساس اصول و فلسفه‌های خاصی طراحی شده‌اند تا اصول سبکی حمله و دفاع را در خود جای دهند. اینها شامل تکنیک‌های دست، تکنیک‌های پا، پرش، جارو کردن، ایستادن و حرکت پا، گرفتن، پرتاب و کشتی، و تعادل است.

 

در مسابقات رسمی جهانی ووشو، دسته بندی رویدادهای اصلی تالو شامل:

 

چانگ چوان (مشت بلند)

نانچوان (مشت جنوبی)

تایچی چوان (تای چی چوان)

تایچی جی ین (شمشیر مستقیم تای چی)

دائوشو (شمشیر پهن شمالی )

جی ین شو (شمشیر مستقیم)

گوئن شو (Cudgel)

چیانگ شو (نیزه)

نن دائو Nandao ( شمشیر پهن جنوبی )

نن گوئن (چوب جنوبی)

دوئلین (گروهی /دوئل)

باگواژانگ (هشت تری گرم نخل)

شوانگ جی ین (شمشیرهای مستقیم دوتایی)

شوانگ دائو (دوبل شمشیر )

شینگ یی چوان Xingyiquan (مشت شکل و هدف)

 

 

SHAOLIN WUSHU

 

ووشو شائولین یکی از قدیمی ترین و عمیق ترین سبک های رزمی است که بیش از 1500 سال پیش در معبد شائولین در چین سرچشمه گرفت. اعتقاد بر این است که معبد شائولین توسط بودیدارما یا دامو تأسیس شده است که تمرین مدیتیشن و هنرهای رزمی را به معبد آورد تا راهبان بتوانند سلامت و تمرکز خود را در طول دوره های طولانی مراقبه حفظ کنند. با گذشت زمان، راهبان شائولین یک سیستم مبارزه بسیار مؤثر ایجاد کردند که مبتنی بر حرکات حیوانات و پرندگان بود، از سلاح‌های مختلف استفاده می‌کرد و عناصری از طب چینی، بودیسم چان و فلسفه را به کار می‌برد.

 

 

از آنجایی که تمرین‌کنندگان از معبد شائولین آمدند و توسعه یافتند، ووشو شائولین به نمادی قدرتمند از هنرهای رزمی چینی تبدیل شد که به دلیل نظم، دقت و قدرت خود مشهور است. در طول هزاره های بعدی، راهبان شائولین به سنگ بنای فرهنگ و جامعه چین تبدیل شدند و در شکل دادن به تاریخ چین شرکت کردند. راهبان شائولین برای کمک به پیدایش سلسله تانگ، مبارزه با دزدان دریایی در اواسط قرن چهاردهم، و توسعه دنیای هنرهای رزمی چینی ضروری بودند.

 

ریشه ووشو شائولین در هجده مشت لوهان آغاز شد و از آن زمان به بعد گسترش یافت و شامل استفاده از چوب، شمشیر، نیزه و سایر سلاح‌های مختلف شد که به پایه‌ای در آموزش هنرهای رزمی تبدیل شد و بسیاری از هنرهای رزمی شائولین را زادگاه هنرهای خود می‌دانند. علاوه بر سبک‌های مبارزه، هنرهای رزمی سنتی شائولین شامل استفاده از سلاح‌های نرم، تهویه بدن و هنر چی‌گونگ است که بر مدیتیشن و تمرکز حین تمرین هنرهای رزمی تاکید می‌کند و گفته می‌شود در صورت تمرین صحیح، توانایی‌های قدرتمندی را به شما می‌دهد.

 

امروزه، ووشو شائولین به دلیل اهمیت فرهنگی و نقشی که در ارتقای سلامت جسمی و روحی دارد، در سراسر جهان تمرین و جشن می‌گیرد. خود سایت معبد در حال حاضر یک میراث جهانی یونسکو است، تکنیک‌ها و فلسفه معبد شائولین الهام‌بخش تمرین‌کنندگان بی‌شماری بوده و به بخشی جدایی‌ناپذیر از میراث فرهنگی غنی چین تبدیل شده است، و تمرین‌کنندگان شائولین از سراسر جهان آمده‌اند و بسیاری از آنها چابکی، قدرت و مهارت‌های واقعی را از تمرین ووشوی شائولین توسعه داده‌اند.